علی فرهمند
با توجه به آنکه فضای کنونی جامعه ایران فضای گذار است , لذا مباحث و دغدغه های بسیاری در خصوص چگونگی ترسیم قانون و فضای سیاسی وشکل حکومتی ایران در فردای پیروزی مطرح میشود که یکی از آنها بحث فدرالیسم است.
به عنوان یک دانش آموخته علم سیاست که نظام های سیاسی کل دنیا و ازجمله نوع فدرالیسم را مطالعه و به جزییات آن آگاه هستم و از طرف دیگر به عنوان یک ایرانی فارس که هر گونه شاىبه تجزیه طلبی را از من دور میسازد میخواستم خدمت هموطنان میهندوستی که نگران تمامیت ارضی ایران عزیز هستند عرض کنم:
الف) فدرالیسم خودمختاری متفاوت است .در خودمختاری اهالی یک گوشه مملکت خودمختاری کسب
میکنند بدون آنکه الگوی کلی فدرالیسم باشد و میتواند خطری بالقوه برای تجزیه طلبی باشد.
ب)فدرالیسم آنقدرها که فکر میکنند خطرناک نیست و حتی میتواند سوپاپ خنثی کننده تبلیغات مزدوران تجزیه طلب باشد.
توضیح آنکه تفکر تجزیه طلبی در خلا شکل نمیگیرد ,بلکه در میان مردمی شکل میگیرد که دچار تبعیض ,سرکوب و یا احساس چنین فضایی شده اند. وقتی در غالب فدرالیسم خود را برابر و در مشارکت با سایر ملت ایران ببینند دیگر تبلیغات مشتی سران جیره خوار و وابسته به قدرتهای خارجی جهت تجزیه طلبی خریداری نخواهد داشت.
پ ) تا آنجایی که بنده ذهنم از مبحث فدرالیسم در درس نظام های سیاسی یاری میکند ; یکی از اصول اولیه مندرج در قانون اساسی و قوانین محلی کلیه نظام های فدرال دنیا تاکید بر اولویت دولت ملی و ممنوعیت تجزیه طلبی است.
ت ) همانطور که عده ای از دوستان نیز اشاره کردند هیچ دو دولت فدرالی در دنیا دقیقا مشابه نبوده و هر یک قوانین بومی خود را متناسب با شرایط ملی _ بومی خود تدوین کرده اند. بدیهی است در صورت پذیرش فدرالیسم از سوی ملت ایران و گام برداشتن به سوی آن در تدوین قانون اساسی و قوانین محلی با شدت بیشتری باید بر وحدت ملی و تمامیت ارضی ایران تاکید شود. حتی از همین جا بنده این ماده قانونی را پیشنهاد میکنم که: ” هرگاه نمایندگان قانونی و محلی هریک از استانهای فدرال ایران علایمی از تلاش برای تجزیه طلبی را بروز دهند, حقوق فدرالی آن استان ملغی و دولت مرکزی در آن استان فعال مایشاى میشود.
ث ) در نهایت اینجانب نه تنها فدرالیسم را پادزهر تجزیه طلبی بلکه پادزهری قوی در جلوگیری از بازگشت استبداد میدانم .
