سال ۱۳۸۹ وروز اول ماه می روزجهانی کارگر مصادف با یازدهم اردیبهشت ماه در شرایطی فرا میرسد.که کارگران زحمت کش کشورمان از هر زمان دیگری تحت فشار مضاعف اقتصادی واجتماعی وسیاسی قرار دارند. نظام ددمنش ومستبد اسلامی کمترین توجهی به اقشار ضعیف جامعه از نظر معیشتی نداشته وندارد با توجه به اینکه بیشترین فشارها را این قشر وخانوادهایشان تحمل کرده ومیکنند .کشورما با داشتن انهمه امکانات وذخائر رو زمینی، وزیر زمینی فقط به عده ای خاص که پیرو ولی نابخرد جمهوری اسلامی وآخوندهای بارگاه سید علی تعلق دارد. سهم کارگران وطبقات تحت فشار جامعه ما از این دارائی ها فقط رنج وبدبختی ومرارت بوده است. تلاش وکار ومشتقت ونداری برای اقشار ضعیف جامعه ،درامد واندوخته ثروت وسرمایه ورفاه  وغیره… برای اقا زاده های حرام زاده وحرام خور میباشد. هر کسی هم به اینگونه بی عدالتی ها اعتراض  کند. سر از شکنجه گاهای این بی وطننان اشغالگر واز انسانیت بدور در خواهد آورد .

برای برون رفت از این فقر وفلاکت ،زندان وشکنجه ،بی کاری وبی عدالتی، تنها یک راه ممکن وجود دارد وآن همبستگی  ملی بین کلیه اقشار جامعه میباشد . انتظار طبقه تحت ستم و ظلم  جامعه، از نیروهای مترقی وپیشرو وتوانمند  این است که با همدلی وهمبستگی با حفظ هوئیت واستقلال وبینش سیاسی به خواست ملت دربند ایران پاسخ مثبت دهند، تا بتوان این نیروی اهریمنی که با دست رنج کارگران  وسرمایه های ملی بر ملت تحت ستم ایران عزیزمان حکومت وجور میرانند را بزیر کشیده، ودستشان را از غارت وچپاول سرمایه های ملی کشورمان  کوتاه گردانیم.

ما در کانون همبستگی ملت ایران برای سرنگونی جمهوری نحس اسلامی ،ضمن همسو شدن با خواستهای جامعه وحمایت از حقوق فردی واجتماعی همه اقشار،  علل الخصوص کارگران وزحمت کشان ،از همه نیروهای مترقی وپیشرو درخواست مینمائیم ضمن حمایت از انها به یک همبستگی فرا گیر برای بزیر کشیدن استبداد اسلامی وتثبیت حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش ورسیدن به ازادی / دمکراسی / برابری / رفع هرگونه تبعیض / وبهره کشی دست یازند

 به امید انروز

کانون همبستگی ملت ایران برای سرنگونی جمهوری اسلامی

شنبه ۱۴ فروردین ۱۳۸۹ برابر  با   ۲۰۱۰/۴/۳

با توجه به اینکه میدان ازادی و خیابانهای اطراف در روز ۲۲ بهمن کاملا در اختیار ودر تصرف نیروهای کودتا قرار میگیرد وحکومت کودتا تا بتواند مردم را به میدان آزادی میکشاند لذا امکان هر گونه عمل اعتراضی از جنبش سبز سلب می گردد

چرا ما در مقابل این تک دولت کودتا پا تک خود را در جبهه یا جناح دیگری وکاملا مسالمت آمیز در مقابل زندان اوین  ایجاد وشروع نکنیم و هوداران وطرفداران جنبش سبز ملی را به حضور در مقابل جائیکه فرزندانمان در پشت میله های سرد زندانهای دولت کودتا ود رانتظار احکامی سنگین چون محاربه وغیره هستند نکشانیم واز همین الان نظر رسانه های جمعی وافکار عمومی را بهاین سمت جلب نه کنیم اگر ما بتوانیم این حرکت را بخوبی انجام دهیم توطه های احمدی نژاد و کسانی که خواهان دیکتاتوری هستند خنثی خواهیم کرد اما اگر غیر ازاین باشد با توجه به اینکه همه رسانه ها ی داخلی در اختیار دولت کودتا میباشد اعتراضات میلیونی ما تحت الشعاع قرار میگیرید پس تا دیر نشده برای گرد هم ایی مسالمت امیز جنبش سبز در مقابل زندان کودتاجیان اطلاع رسانی کنید رسانه شمائید

وعده ما روز ۲۲ بهمن در مقابل زندان اوین ساعت ۹ صبح فراموش نشود  ما روز ۲۲ بهمن اطراف زندان اوین را رنگین کمان خواهیم کرد و تا آزاد شده همه زندانیان سیاسی انجا را ترک نخواهیم

مقابل درب زندان اوین

چرا مکان تجمع روز۲۲ بهمن باید درمحلی غیر ازمیدان ازادی باشد?

۱) ما با حکومتی مواجه هستیم که به راحتی سفید را سیاه معرفی می کند و در وارونه جلوه دادن حقایق از طریق صدا و سیما وسایر تریبون های نیرنگ وفریب سوابق سیاهی دارد. بدون هیچ شکی در صورت تجمع مشترک مخالفان و موافقان حکومت در میدان ازادی شاهد تصاویر هوایی صدا وسیمای رژیم خواهیم بود که جمعیت میلیونی مخالفان را به عنوان امت حزب الله وهمیشه در صحنه جا خواهد زد.
۲)تمام چماقداران حکومت در۲۲ بهمن در کنار سایر سیاهی لشگرهای نظام برای پر کردن میدان در مکان مزبور جمعند و به همین دلیل سرکوب مردم برای انها راحتتر خواهد بود.
۳)در صورت تجمع مبارزان در مکانی غیر از ازادی یعنی در مقابل زندان اوین ضمن امنیت بیشتر مردم ,(با توجه به انکه به هر حال حکومت باید عده ای از بسیجییان وسرکوب گران را برای پر کردن میدان ازادی بفرستد)عده ای از سرکوبگران نیز برای سرکوب باید به مکانی غیر از محل تجمع دولتی بروند واین یعنی کاسته شدن از تعداد سیاهی لشگر های تلوزیونی نظام.
۴)نفس عمل تجمع مردم در مقابل یک زندان ان هم در روز جشن تولد نظام بارمعنایی سنگینی را از سرانجام یک انقلاب سیاه به دنیا مخابره خواهد کرد.