موفقیت های نسبی کارگران در به دست آوردن پاره ای از مطالبات در سال گذشته، بویژه موفقیت در مسکوت گذاشتن لایحۀ ارتجاعی و ضد کارگری "اصلاح" قانون کار، در نتیجۀ مبارزاتی گسترده و سراسری (هر چند پراکنده)، این اعتماد به نفس و صلابت را به کارگران داد که پس از 26 سال تحمل ترفندهای "شورای عالی کار(فرمایان)" در تحمیل حداقل دستمزدهای حقارت بار، امسال با صدای رسا فریاد بزنند: دیگر بس است!

گامی به سوی تغییر

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه:

«کارگران در برابر تعیین دستمزد ناعادلانه سکوت نخواهند کرد»

سیامک م.

موفقیت های نسبی کارگران در به دست آوردن پاره ای از مطالبات در سال گذشته، بویژه موفقیت در مسکوت گذاشتن لایحۀ ارتجاعی و ضد کارگری «اصلاح» قانون کار، در نتیجۀ مبارزاتی گسترده و سراسری (هر چند پراکنده)، این اعتماد به نفس و صلابت را به کارگران داد که پس از 26 سال تحمل ترفندهای «شورای عالی کار(فرمایان)» در تحمیل حداقل دستمزدهای حقارت بار، امسال با صدای رسا فریاد بزنند: دیگر بس است! و اعلام کنند:

  • از حق بر پایی اعتراضات جمعی در مذاکرات تعیین مزد استفاده کنیم.

سندیکای کارگران شرکت واحد

  • سبدی که ملزومات تحقیر ما کارگران در آن چیده شده باشد را خواهیم شکست.

انجمن صنفی کارگران برق و فلز کار کرمانشاه

  • ما اعلام می کنیم از فقر خسته شده ایم              سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه                                                                              –    38 سال قربانی کردن جمعیت بیش از 50 درصد جامعه ایران کافی نیست ؟

حداقل دستمزد باید تامین کننده «هزینه زندگی» ، ونه ” برده گی ” ما باشد.           کمیته پیگیری

 

  • کارگران باید حرف خودشان را بزنند و طرح و برنامه خودشان را برای تعیین حداقل دستمزد داشته باشند و آن را با صدای رسا و در ابعادی گسترده و فراگیر به گوش همه بخش ها و لایه های این طبقه برسانند و مهم تر این که یکپارچه و متحد برای تحمیل آن به دولت و صاحبان سرمایه تلاش و مبارزه کنند. نه فقط در هفته ها و روزهای پایانی سال و در بحبوحه تعیین حداقل مزد کارگران، بلکه حتی در بعد از تصویب آن و در تمامی ماه های سال.

کمیته همآهنگی

 

–  ما به زندگی زیر خط فقر رضایت نمی‌دهیم.                                                 پروین محمدی

  • اگر نیروی کاری که از حقوق و دستمزد برخوردار است بتواند برای نیل به یک دستمزد مناسب برای زندگی شرافتمندانه، متحد و پیگیر عمل کند بی‌شک قادر است بر روند تعیین حقوق و دستمزد تأثیرگذار باشد. این مسئله بدون تشکل یابی مستقل و اتحاد حول مطالبات مشترک و عینی ممکن نیست.

جعفر ابراهیمی – معلم

–  پس طبقه مزد بگیران همچنان باید براعمال فشار بر دستگاه های متولی تعیین حداقل دستمزد براساس     هزینه های واقعی سبدخانواروتامین یک زندگی مطابق استانداردهای امروزی جامعه  ادامه دهند تا از فشار اقتصادی ناشی از پایین بودن دستمزدها بر سطح زندگی خود بکاهند.

تهمینه خسروی

 

  • و کارگران شرکت واحد با امضای طوماری اعلام کردند: «در برابر تعیین دستمزد ناعادلانه سکوت نخواهند کرد».               سندیکای کارگران شرکت واحد
  • و …

اینها صدای بخشی از پیشروان طبقۀ کارگر، تشکلات کارگری، زنان آگاه، معلمان و … است.

آری، دیگر بس است! کارگران در این مبارزۀ طولانی طبقاتی در عرصۀ اقتصادی پس از پیمودن همۀ راه ها و آزمودن تمام امکانات، دیگر به این آگاهی رسیده اند که همانند هر فروشندۀ کالایی، خود نرخ نیروی کارشان را تعیین کنند. سکوت را بشکنند، توهمات را به دور بریزند و مصممانه در پی اخطارهای خود، متحد و یک پارچه سرنوشت خود را خود به دست گیرند. این شعار نیست، رؤیا و اتوپی نیست، موفقیت در مبارزه علیه لایحۀ «اصلاح» قانون کار، علارغم پراکندگی و ناهمآهنگی و بدون سازماندهی متناسب، نشان داد که کارگران از چه نیروی عظیمی برخوردارند ، حال اگر متشکل شوند، سازماندهی و برنامه ریزی کنند و چون سیلی عظیم به خیابان ها بریزند، یقیناً پیروزی امکان پذیر است.

پس از 26 سال هنوز هم «شورای عالی کار(فرمایان)»، دولت و سرمایه داران را با استناد به نرخ تورم و خط فقر مخاطب قرار داد و با تحلیل و تفسیر اثبات نمود که مصوبۀ شما (930 هزار تومان) عادلانه نیست!، دیگر کافیست، دیگر هر سخنی خطاب به آنان، یاسین به گوش خر خواندن و آب در هاون کوبیدن است، چون: نرود میخ آهنین بر سنگ! گفته های کارگران در فوق به روشنی اعلام      می کند که دیگر زمان تفسیر به سر آمده و وقت تغییر است. آنچه کارگران پیشاپیش اخطار داده و اعلام کرده اند، گامی بلند به سوی این تغییر است. بی شک تمامی طبقه، دوستدارانِ کارگران و زحمتکشان و تمامی نیروهای مترقی و آزادیخواه در انتظار گام عملی بعدی، یعنی آن طور که اخطار داده شده، شکستن سکوت و این سبد ننگین و حقارتبار هستند و از هر اقدام عملی در این راستا قاطعانه حمایت خواهند کرد. آن چنانکه 5 تشکل (کارگران پروژه های پارس جنوبی، جمعی از کارگران پتروشیمی های منطقه ماهشهر و بندر امام، فعالان کارگری جنوب،  فعالان کارگری شوش و اندیمشک، جمعی از کارگران محور تهران  –  کرج) با به زیر سئوال بردن کل نظام استثمارگرانۀ سرمایه داری و کار مزدی، اعلام کرده اند: » مبارزۀ جاری باید بر بستر مبارزه با طبقۀ سرمایه دار و اعتراض به فقر، بیکاری و استثمار ادامه یابد. … با دخیل بستن به نهادها و مراکز اعمال قدرت سرمایه داران نه تنها «طوفان» بلکه حتی نسیمی هم نخواهد وزید. مبارزه، مبارزه و مبارزه برای تعیین مزد متناسب با هزینۀ متوسط خانواده ۴ نفره شهری و مبارزه با نظام کار مزدی، کلام آخر کارگران است و بس.» چنین باد!

یقیناً کارگران با صدای رسا و یک پارچۀ خود این سکوت را خواهند شکست و همآهنگ با سرود انترناسیونال این گونه سرود حقانیت خود را سر خواهد داد:

بر ما نبخشد مزد کافی                                           شورا* ، دولت، نه کارفرما

با دست خود گیریم حقمان                      در نبردی سخت، از آنها

 

 

*- «شورای عالی کار(فرمایان)»

29 اسفند 1395 -19 مارس 2017

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s